Τετάρτη 7 Δεκεμβρίου 2022  19:22:00

Για να μη βλέπουμε τις φώκιες ως αξιοθέατο

Παρέμβαση από τέσσερις φορείς για την προστασία του θαλάσσιου θηλαστικού. Θα υπέθετε κανείς ότι μετά από μια δεκαετία ενημέρωσης γύρω από «εμβληματικά» απειλούμενα είδη όπως η μεσογειακή φώκια και η χελώνα caretta-caretta το κοινό θα γνώριζε τουλάχιστον ορισμένα βασικά πράγματα όπως... ότι πρόκειται για άγρια ζώα τα οποία δεν πρέπει να ενοχλεί.

Τουναντίον, ο τουρισμός απειλεί σήμερα την παρουσία της φώκιας στο εσωτερικό αρχιπέλαγος του Ιονίου, όχι μόνο λόγω της αύξησης της κίνησης σκαφών, αλλά και επειδή η παρουσία της φώκιας σε συγκεκριμένες νησίδες... προβάλλεται ως αξιοθέατο. Τρεις οργανώσεις που δραστηριοποιούνται για την προστασία της στην περιοχή ζήτησαν μαζί με το δήμο Λευκάδας να ανακηρυχθεί μια μικρή προστατευόμενη περιοχή, πρόταση που στηρίζεται και από το Ίδρυμα του Πρίγκηπα Αλβέρτου του Μονακό.

Το εσωτερικό αρχιπέλαγος του Ιονίου, ανάμεσα στη Λευκάδα και την Αιτωλοακαρνανία είναι μια πανέμορφη θαλάσσια περιοχή, γεμάτη νησάκια και βραχονησίδες, με ιδιαίτερα μεγάλη οικολογική αξία. Μια από τις ιδιαιτερότητές της είναι η παρουσία θαλάσσιων θηλαστικών και ιδίως του πιο απειλούμενου από αυτά στη Μεσόγειο, της μεσογειακής φώκιας. Το διεθνές Ερευνητικό Ινστιτούτο Tethys έχει παρουσία στην περιοχή από το 1991. «Ξεκινήσαμε με στόχο να μελετήσουμε την παρουσία του κοινού δελφινιού, το οποίο μειώθηκε δραματικά λόγω της υπεραλίευσης της περιοχής, άρα και της έλλειψης τροφής», εξηγεί ο Γιοάν Γκονθάλβο, διευθυντής του Ionian Dolphin Project. «Το 2012 εντοπίσαμε τη συχνή παρουσία ατόμων της μεσογειακής φώκιας στην περιοχή και έτσι το πρόγραμμά μας σταδιακά στράφηκε και στην παρακολούθησή της. Έχουμε καταγράψει περί τις 30 φώκιες που συχνάζουν στην περιοχή».

Όμως τα τελευταία 2-3 χρόνια βρίσκεται σε εξέλιξη μια τεράστια αλλαγή. «Από τη μια πλευρά, αυξήθηκε πολύ ο τουρισμός με σκάφη, όπως τα ιστιοπλοϊκά και τα μικρά σκάφη αναψυχής. Από την άλλη πλευρά, άλλαξε και η συμπεριφορά των επισκεπτών. Δεν πηγαίνουν απλά για να κολυμπήσουν ή να αγκυροβολήσουν για ένα βράδυ, έρχονται ειδικά για να δουν τις φώκιες. Μάλιστα υπάρχουν και περιστατικά με λουόμενους να εισέρχονται στις σπηλιές που οι φώκιες χρησιμοποιούν για την αναπαραγωγή τους. Το αποτέλεσμα είναι ότι οι φώκιες φεύγουν για να αποφύγουν τον άνθρωπο. Αν μάλιστα τύχει και σε κάποια σπηλιά βρίσκεται μια μητέρα φώκια με το μικρό της, αν αυτή νιώσει ότι απειλείται τότε θα το εγκαταλείψει και θα φύγει και βέβαια το μικρό δεν θα επιζήσει».

Ο μεγάλος αριθμός σκαφών που αγκυροβολούν στην περιοχή προκαλεί και άλλα προβλήματα. «Το εσωτερικό αρχιπέλαγος του Ιονίου έχει πλούσια λιβάδια Ποσειδωνίας. Πρόκειται για πολύτιμους οικότοπους, που στηρίζουν τη θαλάσσια βιοποικιλότητα, αλλά και φυσικές «αποθήκες» διοξειδίου του άνθρακα», εξηγεί ο Γιάννης Γιώβος, διευθυντής της περιβαλλοντικής οργάνωσης iSea. «Η συστηματική αγκυροβόληση καταστρέφει τα λιβάδια αυτά, ήδη έχει προκληθεί μεγάλη ζημιά. Επίσης ζημιά προκαλεί και η παράνομη αλιεία: υπάρχουν τουλάχιστον δύο σκάφη που ψαρεύουν συστηματικά με βιτζότρατα, κάτι που το λιμενικό γνωρίζει χωρίς όμως να λαμβάνει μέτρα».

Τέσσερις φορείς, το Ινστιτούτου Tethys, η οργάνωση iSea, το Blue Marine Foundation και ο δήμος Λευκάδας κατέθεσαν κοινή πρόταση στο υπουργείο Περιβάλλοντος, για την κήρυξη μιας μικρής προστατευόμενης περιοχής με επίκεντρο νησίδες του αρχιπελάγους. Την πρόταση υποστηρίζει και το Ίδρυμα του Πρίγκηπα Αλβέρτου του Μονακό, το οποίο ήδη από την άνοιξη επεσήμανε με επιστολή του στο υπουργείο Περιβάλλοντος τους κινδύνους για τη μεσογειακή φώκια στο Ιόνιο.

Το υπουργείο Περιβάλλοντος έχει προς το παρόν ανταποκριθεί θετικά. Στην απάντησή του προς το Ίδρυμα αναγγέλλει την προσωρινή προστασία μιας θαλάσσιας περιοχής μέσω υπουργικής απόφασης, που θα θέτει περιορισμούς στην πρόσβαση και την αλιεία. «Παρόλο που η ελληνική κυβέρνηση έχει αναλάβει σημαντικές δεσμεύσεις για την προστασία της φώκιας Monachus monachus, ιδίως μέσω της επικείμενης θέσπισης σχεδίων διαχείρισης για τις περιοχές Natura και του υπό έγκριση Εθνικού Σχεδίου Δράσης για το είδος, η πραγματική εφαρμογή τους στο πεδίο μπορεί να διαρκέσει χρόνια, δεδομένων των ανθρώπινων και υλικών πόρων που απαιτούνται. Εν τω μεταξύ, οι αυξανόμενες ανθρωπογενείς πιέσεις αποτελούν κλιμακούμενη απειλή για το είδος», επισημαίνει το Ίδρυμα του Πρίγκηπα Αλβέρτου του Μονακό.

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Πολυμέσα

Cookies make it easier for us to provide you with our services. With the usage of our services you permit us to use cookies.
Ok Decline