«Αν δημιουργείτο κάτι που να ήταν συμβατό με τις σκέψεις μου, εννοείται ότι θα ήμουν με ρος του», ήταν η απάντηση της Μαρίας Καρυστιανού όταν κλήθηκε να σχολιάσει το 25% που φέρεται να λαμβάνει σε περίπτωση που φτιάξει κόμμα και αν σκοπεύει να το κάνει.
«Για μένα αυτό το 25% αν είναι αληθινό μου δίνει ότι η κοινωνία δεν θέλει πλέον κάτι που να προέρχεται από το σύστημα. Η κοινωνία έχει ανάγκη από ανθρώπους ανεξάρτητους και άφθαρτους, οι οποίοι θα έρθουν με νέο πρόγραμμα και θα μπουν μπροστά. Δεν ξέρω αν θα μπορούσα να ηγηθώ μίας τέτοιας προσπάθειας, αλλά δεν το βλέπω προσωπικά για μένα. Ακόμα δεν σκεφτόμαστε κάτι τέτοιο, αλλά και εγώ είμαι στο 25% που νιώθω αυτή την ανάγκη.
Αν δημιουργείτο κάτι που να ήταν συμβατό με τις σκέψεις μου, εννοείται ότι θα ήμουν μέρος του», δήλωσε στο MEGA.
Για την μερίδα ανθρώπων που εάν πολιτευόταν η Μαρία Καρυστιανού, «βλέπουν» ιδιοτέλεια στον αγώνα της, η ίδια απάντησε: «Δεν ξέρω τι θα έκαναν στην θέση μου. Εγώ έχω υποσχεθεί ένα πράγμα: ότι ο αγώνας μου θα γίνει μέχρι τέλους προκειμένου να φτάσω εκεί που πρέπει, αυτό ορκίστηκα στο μνήμα της κόρης μου».
Και συνέχισε αναφερόμενη στην αντιπολίτευση: «είδατε πώς μας αγάπησαν τα κόμματα της αντιπολίτευσης μετά τις μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις; Ξαφνικά όλοι βγήκαν και μιλούσαν για τα Τέμπη, μας θυμήθηκαν. Όταν ζητήσαμε να ελεγχθούν όλα, τότε φάνηκαν όλες οι συμφωνίες και η διαπλοκή της αντιπολίτευσης. Αυτή η αδιαφορία από όλο το πολιτικό σύστημα θα γραφτεί στην ιστορία».
Από ποιους μαζεύει κόσμο ένα «κόμμα Καρυστιανού»; Αρχικά δεν πλήττει τα θεσμικά κόμματα, δηλαδή τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, και το ΚΚΕ.
Κυρίως απευθύνεται στους «οργισμένους» και δυσαρεστημένους» πολίτες. Εκεί κυριολεκτικά σαρώνει την Πλεύση της Ζωής, τη Λύση του Βελόπουλου, τη Λατινοπούλου, αλλά και τις διάφορες «γκρουπες» της αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Αριστερά, κλπ).
Ένα ενδιαφέρον πρώτο συμπέρασμα είναι ότι δυσκολεύει και τα νέα εγχειρήματα (κόμμα Τσίπρα και Σαμαρά), αφού προσεγγίζει και τα δικά τους εκλογικά κοινά.
Οι πολιτικές βλέψεις της κυρίας Καρυστιανού
Σάκης Μουμτζής
21/09/2025
Ηκυρία Καρυστιανού σε τηλεοπτική συνέντευξή της (Mega Channel) έθεσε για πρώτη φορά τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες θα αναμιγνυόταν στην πολιτική. Για να μην την αδικήσω, παραθέτω αυτούσιο το σχετικό σημείο της συνέντευξης.
Είπε για αυτό το 25% που μια δημοσκόπηση έδειξε πως αποτελεί το δυνητικό κοινό της: «Για μένα αυτό το 25%, αν είναι αληθινό, μου δείχνει ότι η κοινωνία δεν θέλει πλέον κάτι που να προέρχεται από το σύστημα. Η κοινωνία έχει ανάγκη από ανθρώπους ανεξάρτητους και άφθαρτους, οι οποίοι θα έρθουν με νέο πρόγραμμα και θα μπουν μπροστά. Δεν ξέρω αν θα μπορούσα να ηγηθώ μιας τέτοιας προσπάθειας, αλλά δεν το βλέπω προσωπικά για μένα. Ακόμα δεν σκεφτόμαστε κάτι τέτοιο, αλλά και εγώ είμαι στο 25% που νιώθω αυτή την ανάγκη. Αν δημιουργείτο κάτι που να ήταν συμβατό με τις σκέψεις μου, εννοείται ότι θα ήμουν μέρος του.»
Πολύ προσεκτική, επιφυλακτικά σαφής. Και εξηγούμαι.
Για πρώτη φορά δηλώνει πως ενδιαφέρεται για την πολιτική, υπό προϋποθέσεις. Χρησιμοποιώντας υποθετικό λόγο - «αν δημιουργείτο κάτι» - υπονοεί πως αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κόμμα που να είναι συμβατό με τις σκέψεις της. Ενώ είναι ασαφής στο αν θα ηγηθεί αυτή ενός κόμματος, δεν αφήνει καμιά αμφιβολία πως θα στρατευθεί αν ιδρυθεί κόμμα που να την εκφράζει.
Όμως το πιο ενδιαφέρον κομμάτι των όσων είπε αφορά την εκτίμησή της για τις αντισυστημικές διαθέσεις ενός όχι ευκαταφρόνητου τμήματος της ελληνικής κοινωνίας, εκτίμηση κατά βάση σωστή. Μέσα στα χρόνια των μνημονίων χάθηκαν 1.000.000 ψηφοφόροι. Παραίτηση; Απογοήτευση; Αδιαφορία; Το αποτέλεσμα μετρά, καθώς υπάρχουν απογοητευμένοι δεξιοί, αριστεροί, σοσιαλδημοκράτες που έθεσαν εαυτούς εκτός του πολιτικού συστήματος. Συνεπώς, έχει δίκιο η κυρία Καρυστιανού όταν εκτιμά πως αυτοί οι πολίτες δε βλέπουν πως η λύση μπορεί να προκύψει μέσα από κόμματα και προσωπικότητες που υπηρετούν και υπηρέτησαν το σύστημα.
Κατά τη γνώμη μου φωτογραφίζει κυρίως Σαμάρα και Τσίπρα οι οποίοι φιλοδοξούν να επιστρέψουν, αφού έχουν διατελέσει πρωθυπουργοί, άρα αποτελούν μέρος του πολιτικού συστήματος. Την κυρία Καρυστιανού - αν ερμήνευσα σωστά τα όσα είπε - δεν την ενδιαφέρει ένα 5% ή ένα 8%. Θέλει να συμμετάσχει σε μια προσπάθεια που θα απευθυνθεί στους εκτός συστήματος. Θέλει να παίξει σε άλλο, μεγαλύτερο ταμπλό.
Και αυτοί οι άνθρωποι, οι απογοητευμένοι, δεν ενδιαφέρονται για συγκεκριμένα προγράμματα και μέτρα. Σε οτιδήποτε εκφέρεται από τα συστημικά κόμματα έχουν κλειστά τα αυτιά τους. Αν δεν εμφανιστεί ένα κόμμα - τιμωρός και ανατροπέας, θα καθίσουν και στις επόμενες εκλογές σπίτι τους. Η κυρία Καρυστιανού μπορεί να επικοινωνεί με ένα σημαντικό τμήμα αυτού του κόσμου, κάτι που δε θα πρέπει να περάσει απαρατήρητο.
Στην ίδια συνέντευξη η κυρία Καρυστιανού, ξεδιπλώνοντας τη στρατηγική της, κτυπά και όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Είπε: «Είδατε πώς μας αγάπησαν τα κόμματα της αντιπολίτευσης μετά τις μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις; Ξαφνικά όλοι βγήκαν και μιλούσαν για τα Τέμπη, μας θυμήθηκαν. Όταν ζητήσαμε να ελεγχθούν όλα, τότε φάνηκαν όλες οι συμφωνίες και η διαπλοκή της αντιπολίτευσης. Αυτή η αδιαφορία από όλο το πολιτικό σύστημα θα γραφτεί στην ιστορία.»
Αν κατάλαβα καλά, η κυρία Καρυστιανού στις εκλογές θα επιδιώξει από τη μια μεριά να είναι το υπάρχον πολιτικό σύστημα και από την άλλη το κόμμα που θα ήταν συμβατό με τις σκέψεις της και στο οποίο θα συμμετείχε και η ίδια.