Η ιστορία της Vespa ξεκινά στις 23 Απριλίου 1946 στο Ποντεντέρα της Ιταλίας, όταν η εταιρεία Piaggio κατέθεσε την επίσημη πατέντα για ένα πρωτοποριακό δίτροχο. Ο βιομήχανος Enrico Piaggio, βλέποντας τη χώρα του κατεστραμμένη από τον πόλεμο, αναζητούσε ένα φθηνό, εύκολο και δημοκρατικό μέσο μετακίνησης που θα έβαζε ξανά την κοινωνία σε κίνηση. Ανέθεσε τη σχεδίαση στον ιδιοφυή μηχανικό Corradino D'Ascanio, έναν άνθρωπο που, παραδόξως, σιχαινόταν τις μοτοσικλέτες.
Ο D'Ascanio ανέτρεψε όλα τα μέχρι τότε δεδομένα. Τοποθέτησε τον κινητήρα στον πίσω τροχό, δημιούργησε ένα προστατευτικό μπροστινό σασί για να μη λερώνεται ο οδηγός και σχεδίασε ένα κάθισμα που επέτρεπε ακόμη και στις γυναίκες με φούστα να οδηγούν με άνεση. Όταν ο Enrico Piaggio αντίκρισε για πρώτη φορά το πρωτότυπο με το στενό κεντρικό σώμα και τον χαρακτηριστικό θόρυβο της μηχανής, αναφώνησε αυθόρμητα: «Sembra una vespa!» (Μοιάζει με σφήκα!). Το όνομα αυτό έμελλε να σφραγίσει την παγκόσμια ιστορία του βιομηχανικού σχεδιασμού.
Από τις «Διακοπές στη Ρώμη» μέχρι το «The White Lotus»
Το Χόλιγουντ και το ιταλικό σινεμά υπήρξαν οι απόλυτοι επιταχυντές του μύθου της Vespa, μετατρέποντας ένα απλό δίτροχο στο απόλυτο κινηματογραφικό αξεσουάρ. Η αρχή της παγκόσμιας φρενίτιδας γράφτηκε το 1953 με την ταινία «Διακοπές στη Ρώμη» (Roman Holiday). Ο σκηνοθέτης William Wyler επέλεξε μια πράσινη Vespa 125 του 1951, η οποία λειτούργησε ως ο τρίτος πρωταγωνιστής της ταινίας. Η σκηνή όπου ο Gregory Peck και η Audrey Hepburn διασχίζουν με ταχύτητα τα στενά της Αιώνιας Πόλης, περνώντας μπροστά από το Κολοσσαίο, χάρισε στη Vespa την καλύτερη διαφημιστική εκστρατεία της ιστορίας της. Η ταινία δεν πούλησε απλώς εισιτήρια, αλλά ένα ολόκληρο lifestyle: την υπόσχεση της ελευθερίας, του έρωτα και της ανέμελης dolce vita.
Η σύνδεση της Vespa με την έβδομη τέχνη εδραιώθηκε ακόμα περισσότερο το 1960, μέσα από το αριστούργημα του Federico Fellini, «La Dolce Vita». Εκεί, το σκούτερ έγινε το επίσημο όχημα των «παπαράτσι», οι οποίοι κυνηγούσαν τον Marcello Mastroianni και την Anita Ekberg στους δρόμους της Ρώμης, καθιερώνοντας τη Vespa ως το απόλυτο σύμβολο της μοντέρνας, αστικής κουλτούρας.
Έκτοτε, η Vespa έδωσε το παρών σε εκατοντάδες παραγωγές.
Στο «American Graffiti» (1973) του George Lucas, η Vespa αντιπροσώπευε την αθωότητα των νεανικών χρόνων, ενώ στο «Caro Diario» (1993) ο Nanni Moretti μετατρέπει τη δική του Vespa σε ένα μέσο φιλοσοφικής περιπλάνησης και μονολόγου, διασχίζοντας μια άδεια, αυγουστιάτικη Ρώμη υπό τους ήχους του Keith Jarrett. Στην ταινία «Ο Ταλαντούχος Κύριος Ρίπλεϊ» (1999), ο Jude Law και ο Matt Damon οδηγούν μια κατακόκκινη ρετρό Vespa στους δρόμους του ιταλικού Νότου, αποτυπώνοντας την απόλυτη αισθητική της δεκαετίας του πενήντα.