Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, χαρακτήρισε ανιστόρητες και ανακριβείς τις πρόσφατες δηλώσεις της εκπροσώπου του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, Μαρία Ζαχάροβα, κατά της Ελλάδας.
«Είναι σαφής η απάντηση του υπουργείου Εξωτερικών απέναντι στις ανιστόρητες αναφορές της εκπροσώπου Τύπου του υπουργείου Εξωτερικών της Ρωσίας. Θέλω να επισημάνω πάντως την αφωνία των εγχώριων "Ζαχάροβων" εάν μου επιτρέπεται η φράση, δηλαδή των εντός Ελλάδος υποστηρικτών, όλων όσων εκπροσωπεί η κυρία Ζαχάροβα. Πρόκειται για ανιστόρητες, ανακριβείς θέσεις, που είναι αντίθετες με την αλήθεια και τα εθνικά μας συμφέροντα», τόνισε ο κ. Μαρινάκης, κατά την ενημέρωση των πολιτικών συντακτών.

Ζαχάροβα: Στηρίζει Τουρκία και Βόρεια Μακεδονία κατά της Ελλάδας

Υπενθυμίζεται ότι η Ρωσίδα αξιωματούχος είχε μιλήσει μεταξύ άλλων σε ανάρτησή της για « εμπλοκή της χούντας των Συνταγματαρχών στην Κύπρο το 1974» και παράλληλα είχε κατηγορήσει την Ελλάδα για «παραβίαση της αρχής της συνεργασίας μεταξύ κρατών» λόγω του «μπλοκαρίσματος διεθνών πρωτοβουλιών συνεργασίας με τη Δημοκρατία της Μακεδονίας έως το 2018».

Σχέσεις Ελλάδας – Ρωσίας – μια περιοδολόγηση

Κύριε διευθυντά

Στην «Καθημερινή» της 19/9 ο τακτικός επιστολογράφος κ. Σπύρος Γιακουμάκης εκθειάζει το κομμουνιστικό καθεστώς της πρώην ΕΣΣ∆, χαρακτηρίζει ρατσιστική τη ∆ύση και θεωρεί τη Ρωσία ανέκαθεν φιλική προς την Ελλάδα.

Ως προς το δικαίωμα αυτοάμυνας της Ρωσίας συμφωνώ απόλυτα. Ως προς τα λοιπά όμως θα ήθελα να κάνω, λίαν συνοπτικά, μερικά σχόλια.

α) Πόθεν ο ρατσισμός στη ∆ύση, όταν εκλέγονται δήμαρχοι ακόμη και πρωθυπουργοί και πρόεδροι μαύροι; Τις εξαιρέσεις δεν πρέπει να τις ανάγουμε σε κανόνα.
β) Η Ρωσία ποτέ δεν απέκτησε δημοκρατική κοινοβουλευτική κουλτούρα.
γ) Η κατάρρευση του κομμουνισμού το 1989 έγινε χωρίς καμία αντίδραση από τους λαούς αυτούς. Πώς φταίει η ∆ύση;
δ) Αλήθεια, πόσοι έφυγαν (διέφυγαν από το τείχος) από το Ανατολικό Βερολίνο, στο ∆υτικό, και πόσοι από την Κούβα πέρασαν (και πολλοί πνίγηκαν...) στις ΗΠΑ; Χιλιάδες! Αντιστρόφως όμως δεν έφυγε κανείς.
ε) Υπάρχει χώρα στον κόσμο που ο κομμουνισμός να επεκράτησε με εκλογές;

Οσον αφορά τώρα τις σχέσεις Ρωσίας – Ελλάδος, είναι αληθές ότι μέχρι το 1856 ήταν καλές. Μετά όμως τον Κριμαϊκό Πόλεμο διανύουμε 170 χρόνια εχθρότητας. Και εξηγούμαι:

α) Το πάντοτε κρατικό ελεγχόμενο Πατριαρχείο της Μόσχας αντιμάχεται το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο,

β) Στη Μικρασιατική Εκστρατεία, οι Ρώσοι βοήθησαν τον Κεμάλ και ηττηθήκαμε,

γ) Στην πλατεία Ταξίμ στην Κωνσταντινούπολη, δίπλα στο άγαλμα της ∆ημοκρατίας που υμνεί τη Μικρασιατική Καταστροφή, βρίσκονται δύο Ρώσοι αξιωματικοί,

δ) Ο Στάλιν έκανε εκκαθάριση των Ελλήνων στον Καύκασο της Κριμαίας με μόνο κριτήριο την εθνική καταγωγή,

ε) Ο Στάλιν επίσης προθύμως παρεχώρησε την Ελλάδα (ευτυχώς) στη Δύση, στις συμφωνίες Γιάλτας και Μόσχας,

στ) Η Ρωσία δεν αντιτάχθηκε στην τουρκική εισβολή στην Κύπρο (1974) και ήταν η πρώτη χώρα που αναγνώρισε τη δικτατορία των Συνταγματαρχών,

ζ) Ο Πούτιν όταν του ζητήθηκε οικονομική βοήθεια από τους Τσίπρα και Λαφαζάνη όχι μόνο δεν τους έδωσε αλλά τους «κάρφωσε» στον Ολάντ και στη Μέρκελ,

η) Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η συμπάθεια της Ρωσίας ανέκαθεν γέρνει προς την Τουρκία.
Οσον αφορά τώρα τη στάση των Αμερικανών, τα λέει όλα η φράση του Ντε Γκωλ, «Οι Αμερικανοί θα κάνουν οποιαδήποτε ανοησία μπορείς να φανταστείς και ακόμη 2-3 που δεν μπορείς να φανταστείς»!
*Οφθαλμίατρος, Λάρισα