Τη Μεγάλη Δευτέρα και μετά στις 23 Απριλίου θα διεξαχθούν οι επόμενες συνεδριάσεις στη δίκη για την τραγωδία των Τεμπών, όπως ανακοίνωσε η πρόεδρος της έδρας. Θα είναι η τέταρτη συνεδρίαση μέσα σε ένα μήν α, δηλαδή μια συνεδρίαση την εβδομάδα, ρυθμός πολύ χαλαρός.

Είχε προηγηθεί μισάωρη διακοπή της διαδικασίας μετά από αίτημα για οπτικοακουστική κάλυψη της διαδικασίας που υπέβαλε η Ζωή Κωνσταντοπούλου, με το δικαστήριο τελικά να κάνει δεκτό το αίτημα μαγνητοφώνησης και να επιφυλάσσεται για τη βιντεοσκόπηση.

Η διαδικασία είχε ξεκινήσει νωρίτερα μέσα σε φορτισμένο κλίμα, με συγγενείς θυμάτων να εκφράζουν την αγανάκτησή τους για τις συνθήκες διεξαγωγής, καθώς αρκετοί εξ αυτών δεν μπορούσαν να εισέλθουν στην αίθουσα, ενώ άλλοι αναγκάζονταν να παρακολουθούν όρθιοι. Οι διαμαρτυρίες εντάθηκαν όταν επισημάνθηκε ότι θέσεις καταλαμβάνονταν από αστυνομικούς, γεγονός που προκάλεσε αντιδράσεις τόσο από παρευρισκόμενους όσο και από συνηγόρους.

Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, ο Πάνος Ρούτσι αισθάνθηκε αδιαθεσία, ζήτησε ασθενοφόρο και αποχώρησε μετά από ένταση και άσκηση βίας μέσα στην αίθουσα της δίκης, όπως κατήγγειλε η δικηγόρος του Ζωή Κωνσταντοπούλου.Διαπιστώθηκε αύξηση της πίεσης σύντομα έλαβε εισιτήριο εξόδου από το νοσοκομείο μετά από πρώτες εξετάσεις.

Ρούτσι: «Με έσπρωξαν βίαια αστυνομικοί και ζαλίστηκα, είναι απαράδεκτο αυτό που έγινε στη δίκη»

Την απόρριψη του αιτήματος για βιντεοσκόπηση της δίκης των Τεμπών πρότεινε η εισαγγελέας του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Λάρισας που εκδικάζει την υπόθεση.

Στην πρότασή της η εισαγγελέας ανέφερε πως δεν συναινεί διότι «το δημόσιο συμφέρον για την πληροφόρηση καλύπτεται από τους παριστάμενους στην αίθουσα αυτή δημοσιογράφους».
Το δικαστήριο επιφυλάχθηκε επί του αιτήματος που υπέβαλε η συνήγορος συγγενών θυμάτων και πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωή Κωνσταντοπούλου, μέχρι την νομιμοποίηση όλων των δικηγόρων που παρίστανται για την υποστήριξη της κατηγορίας προκειμένου να εκφράσουν και αυτοί την άποψή τους.
Το δικαστήριο έκανε ωστόσο δεκτό το αίτημα της κ. Κωνσταντοπούλου για τη μαγνητοφώνηση της διαδικασίας για τα πρακτικά από την έναρξη κάθε συνεδρίασης μέχρι το πέρας του ωραρίου.

Νέα καταγγελία Καρυστιανού: «Αδιανόητες οι συνθήκες στην αίθουσα και μια έδρα ορκισμένη να προχωρήσει ούτως ή άλλως»

Η Μαρία Καρυστιανού, σε δηλώσεις της έξω από το δικαστικό μέγαρο, εξέφρασε την έντονη δυσαρέσκειά της για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι συγγενείς των θυμάτων μέσα στην αίθουσα, επισημαίνοντας σοβαρά ζητήματα υποδομών και σεβασμού προς τους διαδίκους.

Η κ. Καρυστιανού περιέγραψε τις συνθήκες εντός της αίθουσας ως «αδιανόητες», εστιάζοντας στον περιορισμένο χώρο που έχει προβλεφθεί για τους οικείους των θυμάτων. Σύμφωνα με την ίδια, η θέση που της υποδείχθηκε αρχικά ήταν σε μια γωνία στο πίσω μέρος της αίθουσας, με περιορισμένη ορατότητα.
«Μου δείξανε τη θέση μου που ήταν στη γωνία πίσω, μπροστά σε έναν τοίχο. Λες και ήμασταν εκεί από κοινωνικό ενδιαφέρον», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Παράλληλα, σχολίασε καυστικά τη χρήση κορδελών για τον διαχωρισμό του χώρου, σημειώνοντας ότι αναγκάστηκε να τις παρακάμψει για να προχωρήσει μπροστά, ώστε να μπορεί να βλέπει και να ακούει τη διαδικασία, γεγονός που προκάλεσε την αντίδραση της Προέδρου του δικαστηρίου.

Η αντιπαράθεση με την έδρα

Σύμφωνα με τη δήλωση της κ. Καρυστιανού, υπήρξε λεκτική παρέμβαση από την Πρόεδρο, η οποία της ζήτησε είτε να επιστρέψει στη θέση της και να παραμείνει σιωπηλή, είτε να αποχωρήσει από την αίθουσα. Η ίδια υποστήριξε ότι η Έδρα δείχνει μια τάση να προχωρήσει τη διαδικασία χωρίς να λαμβάνει υπόψη τις ενστάσεις των δικηγόρων για τη νομιμότητα των υποδομών και των ταυτοποιήσεων.
«Υπάρχει μια έδρα ορκισμένη να προχωρήσει η δίκη με όποιες συνθήκες, είναι αδιάφορο. Το θέμα είναι να γίνει η δίκη, να τελειώνουμε», σημείωσε, εκφράζοντας τον φόβο ότι η βιασύνη αυτή μπορεί να αποβεί εις βάρος της αποκάλυψης της πλήρους αλήθειας.

Κλείνοντας, η Μαρία Καρυστιανού υπογράμμισε ότι ο στόχος των οικογενειών δεν είναι απλώς η ολοκλήρωση της διαδικασίας, αλλά η διεξαγωγή μιας δίκαιης δίκης που θα σέβεται το γράμμα του νόμου και τους πολίτες. Εξέφρασε επίσης την απογοήτευσή της για τη στάση των δικηγορικών συλλόγων, θεωρώντας ότι δεν επέδειξαν την απαραίτητη πυγμή απέναντι στα προβλήματα οργάνωσης.