Το σχόλιο της γνωστής δημοσιογράφου και βουλευτού Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ για όσους γράφουν κάτω από την ανάρτηση στην οποία έκρινε ότι η επιστροφή Γιωτόπουλου στη φυλακή είναι «ήττα της Δημοκρατίας και πολιτικός ρεβανσισμός». Αποψη, η οποία έως τώρα αποτελεί εξαίρεση στον χώρο της αριστερής-αντισυστημικής πολιτικής και διανόησης.

Σε υπεράσπιση της ανάρτησης που έκανε κρίνοντας ότι η επιστροφή στη φυλακή του αρχηγού της «17 Νοέμβρη», Αλέξανδρου Γιωτόπουλου, είναι «ήττα της Δημοκρατίας και πολιτικός ρεβανσισμός», προχώρησε η Ελένα Ακρίτα το πρωί της Τρίτης απευθυνόμενη σε όλους όσοι τη σχολιάζουν στο Facebook.

Η βουλευτής επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ καλεί «να επιστρέψουν συντεταγμένα στο λαγούμι τους» τρεις κατηγορίες σχολιαστών που περιγράφει σε σχόλιο στην επίμαχη ανάρτησή της:

«-Οι άνθρωποι που χαίρονται επειδή ξαναμπήκε στη φυλακή ένας 82χρονος ο οποίος επί 24 χρόνια υπήρξε μοντέλο κρατουμένου με άψογη συμπεριφορά.
- Οι ημιμαθείς (για να μην πω τίποτα χειρότερο) που αγνοούν την ευρωπαϊκή νομοθεσία και τους νόμους του κράτους.
- Οι σκ@τόψυχοι που ζητάνε κρεμάλες στο Σύνταγμα - ή αλλού δεν τους χαλάει σε ποια πλατεία».

«Όλοι αυτοί παρακαλούνται να επιστρέψουν συντεταγμένα στο λαγούμι τους και να μην ρυπαίνουν τον χώρο που τους φιλοξενεί» καταλήγει στο σχόλιό της η Έλενα Ακρίτα.

Η ανάρτηση που προκάλεσε αντιδράσεις

Η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ σε ανάρτησή της, ισχυρίζεται ότι επικράτησε πλήρως ο «πολιτικός ρεβανσισμός απέναντι στο κράτος δικαίου» υποστηρίζοντας ότι ο καταδικασμένος σε 17 φορές ισόβια Γιωτόπουλος, δεν επιστρέφει στη φυλακή «επειδή συνιστά κίνδυνο για την κοινωνία» αλλά επειδή «σε αυτή τη χώρα η πολιτική πίεση, ο ποινικός λαϊκισμός και η δίψα για ποινές μέχρις εσχάτων αποδεικνύονται εργαλεία ισχυρότερα από τις αρχές του νομικού πολιτισμού».

Η Έλενα Ακρίτα είδε ακόμη «απροσχημάτιστη ανάμειξη των αμερικάνων» και «παρεμβάσεις των μελών της κραταιάς οικογένειας» που «βρήκαν τελικά πρόθυμα αυτιά» στοχεύοντας ευθέως στην απόφαση της δικαιοσύνης. Όπως ισχυρίζεται «το μήνυμα που εκπέμπεται δεν είναι ότι η Δημοκρατία είναι ισχυρή. Είναι ότι η Δημοκρατία μπορεί να εκδικείται».

Η ανάρτηση της Έλενας Ακρίτα:

Όλη η ανάρτηση της Έλενας Ακρίτα για τον Αλέξανδρο Γιωτόπουλο

«Στη φωτογραφία βλέπουμε έναν άνθρωπο 82 χρονών να επιστρέφει στη φυλακή. Η εικόνα αυτή φανερώνει την πλήρη επικράτηση του πολιτικού ρεβανσισμού απέναντι στο κράτος δικαίου.
Ο Αλεξανδρος Γιωτόπουλος έχει ήδη εκτίσει 24 χρόνια κάθειρξης.Σχεδον το ανώτατο όριο πραγματικής κράτησης που προβλέπει το ελληνικό νομικό σύστημα.
Δεν επιστρέφει στη φυλακή επειδή συνιστά κίνδυνο για την κοινωνία.
Δεν επιστρέφει επειδή παραβίασε τους όρους του.
Δεν επιστρέφει επειδή υπήρξε παραβατικός κρατούμενος.

Επιστρέφει γιατί σε αυτή τη χώρα η πολιτική πίεση, ο ποινικός λαϊκισμός και η δίψα για ποινές μέχρις εσχάτων αποδεικνύονται εργαλεία ισχυρότερα από τις αρχές του νομικού πολιτισμού.
Οι κραυγές της Ακροδεξιάς, η απροσχημάτιστη ανάμειξη των αμερικάνων, οι παρεμβάσεις των μελών της κραταιάς οικογένειας και η αυταρχική αντίληψη που διαπερνά το κυβερνητικό σύστημα βρήκαν τελικά πρόθυμα αυτιά.
Το μήνυμα που εκπέμπεται δεν είναι ότι η Δημοκρατία είναι ισχυρή.
Είναι ότι η Δημοκρατία μπορεί να εκδικείται.
Αυτή δεν είναι η νίκη της.
Είναι η ήττα της.

Γιωτόπουλος: Το σκεπτικό της απόφασης για την επιστροφή του στις φυλακές – «Καμία μεταμέλεια»

To σκεπτικό των ανώτατων δικαστών του Αρείου Πάγου που οδήγησε πίσω στη φυλακή τον καταδικασμένο ως αρχηγό της 17Ν Αλέξανδρο Γιωτόπουλο αναλύεται μέσα στις 26 σελίδες του βουλεύματος που εκδόθηκε από το Ε. Τμήμα του Ανώτατου Δικαστηρίου της χώρας.

Τα μέλη της σύνθεσης ομόφωνα έκριναν εντελώς διαφορετικά και τον τύπο και την ουσία αναφορικά με όσα διαλαμβάνονται στο βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Πειραιά, με βάση το οποίο έγινε δεκτή η πέμπτη κατά σειρά αίτηση αποφυλάκισης του Αλ. Γιωτόπουλου, κρίνοντας και τις τυπικές και ουσιαστικές προυποθέσεις για παρόμοιες περιπτώσεις αποφυλάκισης πολυδολοφόνων. Δυσκολίες, τις οποίες θα συναντήσει του χρόνου ο Γιωτόπουλος, εάν θελήσει με μόνο αίτημα τα 25 χρόνια να ζητήσει την αποφυλάκιση χωρίς μεταμέλεια, αυτοκριτική, ομολογία των φόνων τους οποίους διέπραξε κλπ.

Οι ανώτατοι δικαστές αποφάνθηκαν ότι δεν πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις για τη χορήγηση υφ' όρον απόλυσης και ανατρέποντας το βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Πειραιώς και παραπέμπουν την υπόθεση για νέα κρίση.

Κομβικό σημείο, όπως φαίνεται και από το σκεπτικό αρεοπαγιτικού βουλεύματος, αποτέλεσε το κρίσιμο ζήτημα της ερμηνείας των διατάξεων που ισχύουν με βάση τον Ποινικό Κώδικα για τους πολυισοβίτες, όπως ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος, ο οποίος με βάση την απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου έχει καταδικαστεί συνολικά 17 φορές σε ισόβια και επιπλέον 25 χρόνια κάθειρξη.

Για το λόγο αυτό οι αρεοαπαγίτες υπό το πρίσμα του ισχύοντος Ποινικού Κώδικα επισημαίνουν ότι το ζήτημα αυτό «ρυθμίστηκε για πρώτη φορά, ρητά, προς κάλυψη του νομοθετικού κενού», γεγονός που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι απαιτείται πραγματική έκτιση 25 ετών, ακόμη και για εγκλήματα που τελέστηκαν πριν από την 1η Ιουλίου 2019.

Όπως αναφέρουν, η αρχή του ευμενέστερου νόμου «προϋποθέτει τη σύγκριση μεταξύ περισσότερων διατάξεων νόμων» και όχι μεταξύ μιας νομοθετικής διάταξης και μιας δικαστικής ερμηνείας που είχε καλύψει προγενέστερο νομοθετικό κενό.
Κατά την κρίση όμως, των αρεοπαγιτών, οι οποίοι ομόφωνα αναίρεσαν το προηγούμενο βούλευμα, αυτό έπασχε και ως προς την αιτιολογία του.

Σύμφωνα με τον Άρειο Πάγο, στοιχεία όπως η συνεπής τήρηση των όρων των αδειών, η ολοκλήρωση πανεπιστημιακών σπουδών και η απουσία πρόσφατων πειθαρχικών παραπτωμάτων δεν αρκούν από μόνα τους για να θεμελιώσουν την απαιτούμενη ηθική μεταστροφή του κρατουμένου. Αντιθέτως, τα στοιχεία αυτά «στοιχειοθετούν την έννοια της εξωτερικά καλής συμπεριφοράς και όχι της καλής διαγωγής».

Ξεχωριστό κεφάλαιο αφιερώνεται στην εκπαιδευτική πορεία του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου, με το δικαστήριο να αναγνωρίζει ότι οι σπουδές του αποδεικνύουν «την προσήλωσή του στο στόχο του να παραμείνει λειτουργικός κατά τον πολυετή εγκλεισμό του». Ωστόσο, υπογραμμίζεται ότι αυτό το στοιχείο δεν αρκεί για να αποδειχθεί ο σωφρονισμός ή η ηθική του βελτίωση.Επιπλέον, θεωρήθηκε ότι δεν υπήρχε επαρκής αιτιολόγηση ως προς τις δημόσιες παρεμβάσεις του κρατουμένου, καθώς δεν εξηγείται πώς συγκεκριμένες επιστολές ή δημόσιες τοποθετήσεις του συνδέονται με μεταβολή της στάσης του απέναντι στην έννομη τάξη ή αποτελούν ένδειξη πραγματικού σωφρονισμού.

Αντίθετα, κατά τους ανώτατους δικαστές, δεν προκύπτει από τα στοιχεία της υπόθεσης «η ειλικρινής μετάνοιά του για τα εγκλήματα που διέπραξε και η αποκοπή του από το εγκληματικό του παρελθόν», ενώ επισημαίνεται ότι το ίδιο το βούλευμα δέχεται πως ο καταδικασμένος «ουδέποτε αποδέχθηκε τις πράξεις του, ούτε εξέφρασε μεταμέλεια». Το στοιχείο αυτό, σύμφωνα με τον Άρειο Πάγο, μπορεί να αξιολογηθεί ως ένδειξη ότι δεν έχει ολοκληρωθεί η απαιτούμενη ηθική μεταστροφή.

.