Η Ανώτατη Σχολή Παραστατικών Τεχνών ενοποιεί κάτω από μία πανεπιστημιακή ομπρέλα πέντε ιστορικούς δημόσιους φορείς:
• το Εθνικό Θέατρο
• την Εθνική Λυρική Σκηνή
• την Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης
• το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και
• το Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης

Το κύρος και η παράδοσή τους αποκτούν κοινό «ακαδημαϊκό σπίτι», με ενιαία ταυτότητα, θεσμικούς κανόνες και μακροπρόθεσμη προοπτική.

Στο νομοσχέδιο προβλέπονται, μεταξύ άλλων, τα εξής:

• Η Σχολή οργανώνεται ως ανώτατο ίδρυμα ειδικού σκοπού, με σπουδές που συνδέουν ακαδημαϊκή δομή και καλλιτεχνική πράξη.
• Η εισαγωγή πραγματοποιείται μέσω ειδικών εξετάσεων, με δια ζώσης αξιολόγηση δεξιοτήτων, προσαρμοσμένων στη φύση του αντικειμένου.
• Η στελέχωση προβλέπει θεσμική αξιοποίηση καταξιωμένων καλλιτεχνών, ώστε η ποιότητα να στηρίζεται και στην εμπειρία του πεδίου, με σταθερούς κανόνες.
• Η ρύθμιση, με σαφήνεια, του καθεστώτος των ήδη εγγεγραμμένων σπουδαστών των υφιστάμενων σχολών.

Παράλληλα, με σειρά διατάξεων του νομοσχεδίου ενισχύεται το δημόσιο σχολείο μέσα από παρεμβάσεις που αφορούν άμεσα μαθητές και οικογένειες, όπως:

• η αναβάθμιση των σχολικών βιβλιοθηκών,
• η επέκταση και ενίσχυση του επαγγελματικού προσανατολισμού
• η θέσπιση ολοκληρωμένου πλαισίου για το International Baccalaureate και
• η ενίσχυση της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης στο εξωτερικό.

Παρατείνεται, έως τις 31 Δεκεμβρίου του 2026, η ισχύς κρίσιμων ρυθμίσεων, που αφορούν στη χρηματοδότηση των κατά κύριο επάγγελμα αγροτών και στην παραχώρηση χρήσης αγροτικών ακινήτων.

Ειδικότερα, η μία ρύθμιση επιτρέπει στους κατά κύριο επάγγελμα αγρότες να έχουν πρόσβαση σε δανεισμό και χρηματοδότηση χωρίς το εμπόδιο της ασφαλιστικής ενημερότητας.

Η έτερη ρύθμιση σχετίζεται με τη δυνατότητα παραχώρησης χρήσης αγροτικών ακινήτων τόσο σε κατά κύριο επάγγελμα αγρότες και ανέργους όσο και σε νέους και επαγγελματίες αγρότες, όπου υπάρχουν αδιάθετες εκτάσεις.

Η παράταση σε αυτές τις ρυθμίσεις, μέσω νομοθετικής παρέμβασης, έρχεται να δώσει «ανάσα» ρευστότητας στον πρωτογενή τομέα και να διασφαλίσει τη συνέχιση της καλλιεργητικής δραστηριότητας σε μία περίοδο αυξημένων πιέσεων.