Μία εβδομάδα μετά τις "ωραίες εικόνες" ήρθαν δύο τραγωδίες», υπογράμμισε, τονίζοντας ότι στόχος των ασκήσεων είναι η ανάδειξη αδυναμιών και όχι η επιβεβαίωση μιας ψευδούς ετοιμότητας.
Στην εισήγησή του, ο κ. Λέκκας ανέδειξε και τη συστηματική επιστημονική προσέγγιση των κινδύνων, κάνοντας λόγο για την καταγραφή 71 διαφορετικών απειλών σε πλανητικό επίπεδο που σχετίζονται κυρίως με την κλιματική κρίση. «Έχουμε ταξινομήσει 71 κινδύνους που μπορούν να προκύψουν σε παγκόσμιο επίπεδο, αλλά και συνδυασμούς κινδύνων που δεν φανταζόμαστε», σημείωσε, αναφέροντας ενδεικτικά σεισμούς, πλημμύρες, πυρκαγιές, πανδημίες και τεχνολογικά ατυχήματα, πολλές φορές και συνδυαστικά, σε συχνότητες που δεν είχαν καταγραφεί ποτέ άλλοτε στο παρελθόν.
Ως απόδειξη της έντασης της κλιματικής αλλαγής ανέφερε ότι μέσα σε μόλις δύο χρόνια τρία χρόνια σημειώθηκαν φαινόμενα χιλιετίας, με ένταση πρωτοφανή ακόμη και σε παγκόσμιο επίπεδο, όπως αυτή του κυκλώνα Daniel και που έπληξε τη Θεσσαλία και του Ιανού. Η πολυπλοκότητα αυτών των φαινομένων, όπως εξήγησε, αποτελεί πλέον τη νέα πραγματικότητα: «Δεν έχουμε να αντιμετωπίσουμε έναν κίνδυνο κάθε φορά, αλλά πολλαπλότητα και συνθετότητα κινδύνων». Έφερε ως παράδειγμα την εμπειρία από την πανδημία σε συνδυασμό με σεισμικά γεγονότα, όπου προκύπτουν αντικρουόμενες οδηγίες και αυξημένες δυσκολίες διαχείρισης.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην έννοια της «κλιματικής κρίσης», υπογραμμίζοντας ότι δεν πρόκειται πλέον για απλή κλιματική αλλαγή. «Δεν είναι πια κλιματική αλλαγή, είναι κλιματική κρίση... είμαστε λίγο πριν την κατάρρευση», υπογράμμισε, επισημαίνοντας τις συνέπειες όπως η αύξηση ακραίων φαινομένων, η υποβάθμιση των εδαφών και η ερημοποίηση.
Στην Σαντορίνη πρώτη φορα συνεργάστηκαν απόλυτα όλοι οι φορείς
Σημαντικό μέρος της τοποθέτησής του αφιερώθηκε στο παράδειγμα της Σαντορίνης, όπου, όπως είπε, η επιστημονική και επιχειρησιακή συνεργασία λειτούργησε υποδειγματικά. «Είχαμε 23.000 σεισμούς μέσα σε 27 μέρες... τις πρώτες ημέρες θεωρούσαμε ότι μπορεί να γίνει σεισμός της τάξεως των 7,2 Ρίχτερ», ανέφερε, εξηγώντας ότι υπήρχε σοβαρός φόβος για επιπτώσεις στο δομημένο περιβάλλον.
«Αν γινόταν ένας τέτοιος σεισμός, το οικιστικό περιβάλλον στην Καλντέρα θα μπορούσε να καταρρεύσει προς τη θάλασσα», σημείωσε, προσθέτοντας όμως ότι τελικά «ο μεγάλος σεισμός δεν έγινε και η ενέργεια εκτονώθηκε μέσω των χιλιάδων μικρότερων δονήσεων». Όπως υπογράμμισε, η επιτυχής διαχείριση οφείλεται στο γεγονός ότι «ήταν η πρώτη φορά που επιστημονικός κόσμος, επιχειρησιακοί φορείς και πολιτεία συνεργάστηκαν απόλυτα».
Ο κ. Λέκκας ανέδειξε επίσης τη σημασία της εμπειρίας πεδίου, σημειώνοντας ότι η γνώση δεν προκύπτει μόνο από θεωρητική μελέτη. «Δεν μπορούμε να κάνουμε υποθέσεις μόνο από το γραφείο... η εμπειρία έρχεται από δεκάδες αποστολές σε όλο τον κόσμο», τόνισε, επισημαίνοντας ότι η πρακτική εμπλοκή είναι κρίσιμη για την αποτελεσματική διαχείριση κρίσεων.
Κλείνοντας, υπογράμμισε ότι η χώρα εισέρχεται σε μια νέα εποχή πολιτικής προστασίας, με αυξημένες απαιτήσεις και ευθύνες για όλους τους εμπλεκόμενους. «Ο ρόλος της τοπικής αυτοδιοίκησης είναι σοβαρός και πρέπει να είναι υπεύθυνος... πρέπει να ξεχάσουμε τις παλιές πρακτικές», ανέφερε, προειδοποιώντας ότι η ελλιπής προετοιμασία έχει και νομικές συνέπειες.
«Έχω βρεθεί πολλές φορές σε δικαστήρια με κατηγορούμενους δημάρχους και στελέχη... εκεί δεν πρόκειται να βρει κανείς το δίκιο του», είπε χαρακτηριστικά, στέλνοντας σαφές μήνυμα ότι η πρόληψη και η σωστή προετοιμασία δεν είναι επιλογή, αλλά αναγκαιότητα.
Σε μια εποχή όπου οι φυσικές καταστροφές γίνονται πιο σύνθετες και συχνές, επεσήμανε ο κ. Λέκκας αναδεικνύεται ότι η διαχείριση κινδύνων δεν μπορεί να είναι αποσπασματική. Αντίθετα, απαιτεί συστηματική επιστημονική προσέγγιση, διαρκή εκπαίδευση, θεσμική συνέπεια και συλλογική ευθύνη.