Ο Σταμάτης Φασουλής αφηγείται τη θεατρική του ζωή στο Υπόγειο, ο Γιάννης Χουβαρδάς καταπιάνεται με το «Ρόσμερσχολμ» του Ίψεν και ο Γιάννης Μόσχος μεταφέρει μια σάτιρα του Οστρόφσκι στην Ελλάδα της δεκαετίας του '80. Το Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν διαμορφώνει για την περίοδο 2026–27 ένα πρόγραμμα έντεκα παραστάσεων στις δύο σκηνές του, με έμφαση στην ελληνική δραματουργία και στις σκηνικές διασκευές λογοτεχνικών έργων. Παράλληλα, δημιουργεί Σκηνή Νέων Δημιουργών, θεσπίζει βραβείο για νέους σκηνοθέτες και διευρύνει τις εκπαιδευτικές του δράσεις.
«Πού θες να πάμε; Πού θες να πας;» είναι το διπλό ερώτημα που συνοδεύει τη χρονιά, μέσα από μια παραλλαγή του στίχου «πες μου πού πάμε; πες μου πού πας;» από τους «Θεατρίνους, Μ.Α.» του Γιώργου Σεφέρη. Όπως σημειώνεται στην παρουσίαση του προγράμματος, «στο "θες" βρίσκεται η επιθυμία μας, αλλά και η βούληση να επιλέξουμε τη στάση μας απέναντι στην εποχή μας». Η μνήμη, οι γυναικείες φωνές, οι οικογένειες και οι κοινότητες σε κρίση, καθώς και η υποστήριξη της νέας δημιουργίας αποτελούν τους τέσσερις θεματικούς άξονες της σεζόν.
Η τελευταία αυτή κατεύθυνση αποκτά πιο σταθερή μορφή με τη Σκηνή Νέων Δημιουργών. Θα φιλοξενεί κάθε θεατρική περίοδο μια παράσταση νέου δημιουργού και ένα ετήσιο πρόγραμμα καλλιτεχνικής φιλοξενίας: μια ομάδα θα έχει έδρα το θέατρο για έρευνα και δράσεις, με στόχο την παρουσίαση ενός έργου στο τέλος της σεζόν. Οι λεπτομέρειες θα ανακοινωθούν στις 26 Οκτωβρίου, στις 20.00, στη Φρυνίχου, μετά την πρώτη απονομή του Βραβείου Νέου Σκηνοθέτη/Σκηνοθέτιδας Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν. Το 2027 θα απονεμηθεί για δεύτερη φορά και το Βραβείο «Μάγια Λυμπεροπούλου», σε γυναίκα δημιουργό, μετά την πρώτη βράβευση της Μαρίας Πρωτόπαπα.
Οι παραστάσεις
Η σεζόν έχει ήδη ξεκινήσει στη Φρυνίχου με δύο παραστάσεις που συνεχίζονται έως την 1η Νοεμβρίου. Στις «Εκμυστηρεύσεις της Έλλης Αλεξίου», η Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου ερμηνεύει τη συγγραφέα σε κείμενο της Εύας Νικολαΐδου, βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο της, και σκηνοθεσία του Άγγελου Μπούρα. Το θεατρικό πορτρέτο παρακολουθεί τη σχέση της Αλεξίου με τη λογοτεχνία, την πολιτική, τον έρωτα και τη διδασκαλία, αναζητώντας τον άνθρωπο πίσω από τη δημόσια διαδρομή της. Οι παραστάσεις πραγματοποιούνται Σάββατο και Κυριακή.
Εκμυστηρεύσεις της Έλλης Αλεξίου
Στην ίδια σκηνή, κάθε Παρασκευή και Κυριακή, παρουσιάζεται «Το θαύμα» του Τζουζέπε Μάσα, σε μετάφραση Βιολέτας Ζεύκη και σκηνοθεσία Νικολέτας Φιλόσογλου, με τον Θανάση Δήμου και τον Παναγιώτη Παναγόπουλο. Δύο αδέλφια νεκροθάφτες καλούνται να θάψουν έναν μετανάστη που ξεβράζει η θάλασσα, αλλά οι δύο τελευταίες θέσεις του νεκροταφείου προορίζονται για τους ίδιους. Η πολιτική αλληγορία χρησιμοποιεί το μαύρο χιούμορ για να μιλήσει για τον αποκλεισμό και την ανθρώπινη καλοσύνη. Το έργο είχε πρωτοπαρουσιαστεί στην Ελλάδα στο Italian Focus 2019 του Θεάτρου Τέχνης, από τον ίδιο τον συγγραφέα. Η ελληνική παραγωγή αποτελεί συμπαραγωγή της Ν.Β. ΑΜΚΕ, του ΔΗΠΕΘΕ Βέροιας και του Θεάτρου Τέχνης.
Στις 16 Οκτωβρίου κάνει πρεμιέρα στο Υπόγειο η παράσταση «Το θέατρο ή τη ζωή σου». Ο Σταμάτης Φασουλής υπογράφει το κείμενο, τη σκηνοθεσία και την ερμηνεία ενός μονολόγου που συνδέει τη δική του πορεία με την ιστορία του νεοελληνικού θεάτρου: από τη Σαλαμίνα των παιδικών του χρόνων και το θέατρο της Βέμπο στο Υπόγειο του Κουν και στο Ελεύθερο Θέατρο της Μεταπολίτευσης. Στις αναμνήσεις του εμφανίζονται, μεταξύ άλλων, ο Χορν, η Λαμπέτη, η Μελίνα, η Αλίκη, ο Χατζιδάκις και ο Τσαρούχης. Την πρωτότυπη μουσική γράφει ο Σταμάτης Κραουνάκης, ενώ επί σκηνής βρίσκονται οι μουσικοί Παναγιώτης Τσεβάς, Δημήτρης Κίκλης και Μυρσίνη Αχαλινωτοπούλου. Η παράσταση είναι συμπαραγωγή με το Θέατρο του Νέου Κόσμου.
Από τις 19 Οκτωβρίου, επίσης στο Υπόγειο, το «Διαβάζοντας τη Λολίτα στην Τεχεράνη» της Αζάρ Ναφίσι παρουσιάζεται σε θεατρική διασκευή της Ηρώς Μπέζου και σκηνοθεσία Μαρίας Ξανθοπουλίδου. Μια καθηγήτρια λογοτεχνίας συγκεντρώνει κρυφά στο σπίτι της επτά πρώην φοιτήτριες, που μέσα από την ανάγνωση διεκδικούν τη δική τους φωνή. Την καθηγήτρια ερμηνεύει η Μαρία Καλλιμάνη, μαζί με τις Δήμητρα Βήττα, Λήδα Κουτσοδασκάλου, Διονυσία Μπαλαμώτη, Ηλέκτρα Μπαρούτα, Ζωή Μυλωνά, Θάλεια Σταματέλου και Μαρία Πετεβή. Τη μουσική υπογράφει ο Λολεκ. Η συμπαραγωγή με την Kart Productions συνδέει τη λογοτεχνία με την αντίσταση στην επιβολή της σιωπής.
Στη Φρυνίχου, στις 12 Νοεμβρίου, ακολουθεί το «Ρόσμερσχολμ» του Χένρικ Ίψεν. Στην τρίτη συνεργασία του με το Θέατρο Τέχνης, ο Γιάννης Χουβαρδάς αναλαμβάνει τη μετάφραση, τη διασκευή και τη σκηνοθεσία. Ο πάστορας Γιοχάνες Ρόσμερ επιθυμεί την κοινωνική αλλαγή, ενώ τον βαραίνουν η οικογενειακή κληρονομιά και ο θάνατος της γυναίκας του. Το έργο προσεγγίζεται ως πολιτικό και ψυχολογικό θρίλερ, με κωμικές ανάσες. Παίζουν οι Γιώργος Γλάστρας, Σίμος Κακάλας, Ηρώ Μπέζου, Άντζελα Μπρούσκου, Αργύρης Ξάφης και Γιάννης Χαρίσης. Τα σκηνικά είναι της Εύας Μανιδάκη, τα κοστούμια της Ιωάννας Τσάμη, η μουσική του Φώτη Σιώτα και το video art του Παντελή Μάκκα.
«Ρόσμερσχολμ», Αργύρης Ξάφης.
Στην ίδια σκηνή, από την 1η Δεκεμβρίου, ο Σπύρος Γραμμένος και ο Σταύρος Σβήγκος παρουσιάζουν τις «Ιστορίες του Χόρχε», σε σκηνοθεσία Ζωής Ξανθοπούλου. Βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Γραμμένου, ο οποίος υπογράφει και τη μουσική, η παράσταση συνδυάζει προσωπικές αναμνήσεις, χιούμορ και τραγούδια. Θα παίζεται Δευτέρα και Τρίτη.
Η νέα χρονιά φέρνει στο Υπόγειο, στις 29 Ιανουαρίου 2027, «Το στρίψιμο της βίδας» του Χένρι Τζέιμς, σε μετάφραση, διασκευή και σκηνοθεσία Γιάννη Καλαβριανού. Ο Γιώργος Γλάστρας και η Ελένη Ουζουνίδου ερμηνεύουν όλους τους ρόλους στην ιστορία μιας γκουβερνάντας που αναλαμβάνει δύο παιδιά σε ένα απομονωμένο κτήμα και πιστεύει ότι βλέπει φαντάσματα. Η προσπάθειά της να τα προστατεύσει γίνεται τυραννική, ενώ η αφήγηση αφήνει ανοιχτά τα όρια ανάμεσα στην πραγματικότητα και στον φόβο. Η παραγωγή σηματοδοτεί την πρώτη συνεργασία του Θεάτρου Τέχνης με το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού.
«Το στρίψιμο της βίδας»
Στις 4 Φεβρουαρίου, στη Φρυνίχου, ο Γιάννης Μόσχος σκηνοθετεί το «Σε στενό οικογενειακό κύκλο» του Αλεξάντερ Οστρόφσκι, σε μετάφραση Γιώργου Δεπάστα. Πρόκειται για την πρώτη σκηνοθεσία του μετά την ολοκλήρωση της θητείας του στην καλλιτεχνική διεύθυνση του Εθνικού Θεάτρου και για νέα συνεργασία με το Τέχνης έπειτα από δώδεκα χρόνια. Η σάτιρα του 1849 μεταφέρεται στη νεόπλουτη Ελλάδα του '80, με έναν πατέρα που θέλει να αποφύγει τα χρέη του και μια οικογένεια παραδομένη στο κυνήγι του χρήματος. Παίζουν οι Μελίνα Βαμπούλα, Μαρία Μπαγκανά, Άγγελος Μπούρας, Κωνσταντίνος Πλεμμένος, Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου, Εύη Τζανουκάκη και Σπύρος Τσεκούρας.
«Σε στενό οικογενειακό κύκλο»
Από τις 15 Φεβρουαρίου, στη Φρυνίχου, η Μαριάννα Κάλμπαρη παρουσιάζει το δεύτερο μέρος των «Πηνελόπων και Πηνελοπιάδων», συνεχίζοντας τη δουλειά που πρωτοπαρουσιάστηκε στο αίθριο της Στοάς Αρσακείου. Η αφήγηση συνδυάζεται με τη μουσική, την ύφανση, τον χορό και την ακροβασία, με τη συμμετοχή της Φοίβης Βλάσση και της Χριστίνας Σουγιουλτζή. Η παράσταση θα συνομιλήσει και με ένα εργαστήριο γυναικείων αφηγήσεων: υλικό των συμμετεχουσών μπορεί να ενταχθεί στη σκηνική παρουσίαση, με τη συναίνεσή τους.
Την 1η Μαρτίου, στο Υπόγειο, η Όλια Λαζαρίδου παρουσιάζει το «Ακριβούλα μου», μια σύνθεση τεσσάρων διηγημάτων του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, με δραματουργία της Σύλβιας Λιούλιου. Η ίδια και η Σεμέλη Δημητρακοπούλου ερμηνεύουν ιστορίες γυναικών, χαμένης αθωότητας και πρόωρης απώλειας, με τη μουσικό Άννα Παπαϊωάννου επί σκηνής και εικαστική εγκατάσταση της Δάφνης Ρόκου.
Τον Μάιο, η RMS MATAROA παρουσιάζει στη Φρυνίχου το «Θα κλάψουνε μανούλες – Η παράσταση ΔΕΝ επιχορηγείται», σε σκηνοθεσία Μάνου Βαβαδάκη. Δέκα χρόνια μετά το «Μεγάλο Κρεβάτι», η ομάδα καταπιάνεται ξανά με την επιθεώρηση