Κυριακή 19 Μαϊου 2024  01:10:08

«Ο μύθος για ικανούς επιτελείς στο Μαξίμου, που καταρρέει..». Ο Γιώργος Παπαχρήστος στα ΝΕΑ κάνει κριτική σε ένα φαινόμενο-θεσμό της δημόσιας ζωής και εξουσίας. Κύριο

Παράλληλα ο Στέφανος Κασιμάτης για το δίδυμο συνεργασίας Ανδρουλάκη –Ζαγοράκη, με τον τίτλο «Αμεταχείριστος, σχεδόν καινούργιος».

«Σαν ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης να έχει βαλθεί να αποδείξει ότι απλά είναι ένας μύθος, ένας αστικός μύθος που δημιουργήθηκε από εικασίες, ψιθύρους, κουτσομπολιά, ακόμη και θεωρίες συνωμοσίας.

Υπάρχει ένας μύθος που ακολουθεί τον Κυριάκο Μητσοτάκη από την πρώτη ημέρα που ανέλαβε την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας σε εκείνο το... μακρινό 2016. Οτι πίσω του υπάρχει ένα ολόκληρο επιτελείο, μια στρατιά πανάκριβων συμβούλων η οποία τον καθοδηγεί σε κάθε του βήμα. Ορίζει το πώς θα στέκεται, θα περπατάει, θα κουνάει τα χέρια, το κεφάλι, τα μάτια, το σώμα του. Τον κατευθύνει πώς θα μιλάει, τι θα λέει, πώς θα το λέει.

Τον καθοδηγεί πώς θα ντύνεται, θα κάθεται, θα τρώει, θα πίνει. Κυρίως όμως ότι βρίσκεται πίσω από κάθε πολιτική του πρωτοβουλία. Μύθος που ενισχύθηκε από την παρουσία στην Αθήνα, έναν χρόνο πριν από τις εκλογές του 2019, ενός κορυφαίου Αμερικανού επικοινωνιολόγου, του κ. Σταν Γκρίνμπεργκ. Και γιγαντώθηκε από το γεγονός πως ό,τι κάνει του βγαίνει. Ακόμη και οι αστοχίες. Τα λάθη. Οι παραλείψεις. Οι γκάφες. Τα κυβερνητικά προβλήματα. Επειδή πίσω από όλα υπάρχει το πανίσχυρο επιτελείο.

Ομως αυτός είναι ένας μύθος που καταρρέει. Αργά αλλά σταθερά, αποσαθρώνεται, ξεφτίζει. Σχεδόν σε καθημερινή βάση. Σαν ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης να έχει βαλθεί να αποδείξει ότι απλά είναι ένας μύθος, ένας αστικός μύθος που δημιουργήθηκε από εικασίες, ψιθύρους, κουτσομπολιά, ακόμη και θεωρίες συνωμοσίας. Οτι εν τέλει, ο στρατός των παντοδύναμων στην πολιτική επικοινωνία συμβούλων στην πραγματικότητα δεν υπάρχει. Ή, αν υπάρχει κάτι, αυτό αποτελείται από άτομα που κινούνται από νοητική άποψη στο φάσμα του μέσου όρου.
Κλίνω υπέρ της δεύτερης άποψης και προς τα κάτω. Εχω ορισμένα κλασικά περιστατικά τελευταίας... εσοδείας που μου ενισχύουν την άποψη ότι η περίφημη στρατιά συμβούλων η οποία υποτίθεται ότι εξασφάλιζε όλα αυτά τα χρόνια την επικοινωνιακή υπεροπλία του Πρωθυπουργού είναι υπερεκτιμημένη.

Το αποδεικνύει η τραγική διαχείριση θεμάτων κυβερνητικής πολιτικής. Το ισχυρό αποτύπωμα που αφήνουν τα παιδαριώδη λάθη και η έλλειψη στρατηγικής. Η πρωτοφανής απουσία σοβαρής ανάλυσης και μεσοπρόθεσμης πρόβλεψης. Η απολιτική προσέγγιση σε γεγονότα της διακυβέρνησης. Η αδυναμία στην εκτίμηση του πώς μπορεί να εξελιχθεί μια θεωρητικά έστω πρωτοβουλία μικρής έντασης.

Αν υπήρχε, ας πούμε, αυτή η στρατιά των εξπέρ στην πολιτική επικοινωνία, προφανώς δεν θα άφηνε τον Πρωθυπουργό να επιχειρήσει να κρατήσει μυστικό το ταξίδι στην Οαση της Σίβας, συντροφιά δε με φιλικό του ζευγάρι. Θα του σύστηνε πολύ απλά να γνωστοποιήσει το ταξίδι, με την υποσημείωση το φιλικό ζευγάρι να ταξιδέψει με εμπορική πτήση ως εκεί, αν τόσο πολύ επιθυμεί τη συντροφιά του. Δεν θα άνοιγε μύτη. Και δεν θα υποχρεωνόταν εν συνεχεία στη βλακώδη διαρροή κυβερνητικών κύκλων για να δικαιολογηθούν τα αδικαιολόγητα περί της παρουσίας εκεί, στην ίδια όαση, του Μεγάλου Αλεξάνδρου το 331 π.Χ. για να ανακηρυχθεί ισόθεος στο Μαντείο του Αμμωνα Ρα!

Αναφορά η οποία θα μπορούσε να δώσει άφθονη τροφή σε γελοιογράφους ή και σε θερινές επιθεωρήσεις...
Αν υπήρχε αυτό το επιτελείο, λ.χ. θα του σύστηνε το 2019, όταν κατάρτιζε τη λίστα των ευρωβουλευτών, να ενέτασσε σε αυτήν σοβαρούς πολιτικούς, και όχι άσχετα celebrities. Πολιτικούς με γνώση των μηχανισμών της Ευρωπαϊκής Ενωσης και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και με ικανότητες να κάνουν lobbying για τη χώρα και την κυβέρνησή του. Ετσι ίσως απέφευγε η Ελλάδα τον διασυρμό της αυστηρής καταδίκης από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο – την πρώτη στα 45 χρόνια που είναι μέλος της ΕΕ.

Κι επειδή το ίδιο ετοιμάζεται να κάνει και με την τωρινή λίστα, ίδια συνταγή, αδυνατώ να τον εξαιρέσω της ευθύνης. Ούτε να παραδειγματιστεί από τη ζημιά που του έχουν κάνει, και προσωπικά στον ίδιο, εκτός από τη χώρα, δυο – τρεις ευρωβουλευτές του καθημαγμένου ΣΥΡΙΖΑ δείχνει να μπορεί.
Η επόμενη καταδίκη της χώρας, το βλέπω να έρχεται, θα αφορά τη δήθεν συγκάλυψη των ευθυνών για τα Τέμπη. Εργο ΣΥΡΙΖΑ και αυτό. Τα celebrities θα την αντιμετωπίσουν; Οταν θα έχει αποφασιστεί, τα celebrities ακόμη θα μαθαίνουν πόσες πόρτες έχει το Ευρωκοινοβούλιο. Το lobbying θα τους είναι – και για πολλούς θα παραμείνει – άγνωστη λέξη, και λειτουργία...

Εν κατακλείδι, εννέα μήνες μετά τον θρίαμβο του 41%, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δείχνει να χάνει την επαφή του με την πραγματικότητα, μπερδεύεται, δεν διαβάζει σωστά τις καταστάσεις, αφήνεται, παρασύρεται σε άσκοπες κινήσεις και εισπράττει μια φθορά δυσανάλογη από αυτήν που τα γεγονότα τα ίδια δικαιολογούν. Δυσκολεύομαι πραγματικά να καταλάβω το γιατί και δυσκολεύομαι περισσότερο να εκτιμήσω το πώς θα καταφέρει να εξαντλήσει την 4ετία αν συνεχίσει έτσι...».

- Ο Στέφανος Κασιμάτης για το δίδυμο συνεργασίας Ανδρουλάκη –Ζαγοράκη, με τον τίτλο «Αμεταχείριστος, σχεδόν καινούργιος»

Μην ακούτε αυτά που λένε ότι η πραγματική ζωή είναι γύρω μας, η πραγματική ζωή είναι στο κινητό και ευτυχώς που υπάρχει η κυρία Τζάκρη για να μας το θυμίζει. Είναι και αυτό ένα από τα πολλά που της οφείλουμε...
Ο Νικόλας είναι και σοσιαλιστής, όπως ξέρουμε όλοι μας, επομένως προτάσσει το δίκιο του αδικημένου και του κατατρεγμένου. Πώς να επιτρέψει να χαθεί ένα τέτοιο κεφάλαιο για τη χώρα, επειδή κάποιοι ανόητοι στη ΝΔ δεν καταλαβαίνουν την αξία του

Η ιστορία έχει ως εξής: ένας τύπος μπαίνει μέσα σε μια ιδιωτική κλινική στην Ελβετία, η οποία ειδικεύεται στη μεταμόσχευση εγκεφάλων. Ο γιατρός τον ξεναγεί στα διάφορα δείγματα ανθρώπινων εγκεφάλων, από τα οποία ο ασθενής μπορεί να διαλέξει. Το καθένα από αυτά έχει διαφορετική τιμή, ανάλογα με τη δόξα του κατόχου του στη ζωή. Από εδώ ο εγκέφαλος του Νεύτωνα, από εκεί σε μια άλλη γυάλα του Αϊνστάιν, εδώ βλέπετε τον εγκέφαλο του Καντ και πάει λέγοντας.

Ο φίλος μας μένει έκθαμβος από την ποιότητα και φυσικά από τις αστρονομικές τιμές, ώσπου φτάνουν στην κρύπτη με το σπανιότερο και ακριβότερο κομμάτι της συλλογής. Του φοράνε ειδική στολή, τον περνάνε μέσα από προθαλάμους με θωρακισμένες πόρτες και βλέπει μπροστά του έναν εγκέφαλο μέσα σε μια γυάλα. Σκύβει στο καρτελάκι με το όνομα του κατόχου του ακριβότερου εγκεφάλου του κόσμου και διαβάζει: «Akis Tsohatzopoulos». Ποιος είναι αυτός, ρωτάει, δεν τον έχει ακούσει ποτέ του.

«Δεν έχει σημασία», του λέει ο γιατρός, «ο εγκέφαλος είναι αμεταχείριστος».
Το ανέκδοτο είναι παμπάλαιο και ανάγεται στην ηρωική εποχή όταν ο μακαρίτης ήταν γνωστός μόνον ως «yes man» του μεγάλου, προτού αποκαλυφθούν οι άλλες αρετές του. Το θυμήθηκα όμως μόλις διάβασα το κουφό ότι το ΠαΣοΚ θέλει να έχει ως υποψήφιο στις ευρωεκλογές τον Θοδωρή Ζαγοράκη. Προφανώς επειδή και αυτός είναι αμεταχείριστος ως ευρωβουλευτής. Δύο θητείες έκανε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και είναι σαν να μην πέρασε ποτέ. Κανέναν δεν ενόχλησε, ήταν πάντα διακριτικός – είναι και ντροπαλός εκ φύσεως, ως γνωστόν. Αφησε τις καλύτερες δυνατές εντυπώσεις, δηλαδή καμία απολύτως. Γιατί όχι λοιπόν και τρεις και τέσσερις θητείες; Αν και είναι λίγο νωρίς να μιλάμε από τώρα για τέταρτη θητεία.

Μια τρίτη, πάντως, τη δικαιούται, αν όχι για άλλον λόγο, για τα αγγλικά του! Δεν είδατε που ο καημένος ο Ανδρουλάκης δεν κατάφερε να συμπληρώσει δύο θητείες στην Ευρωβουλή και έτσι δεν κατάφερε να μάθει αγγλικά; Τα αγγλικά θέλουν τουλάχιστον τρεις θητείες – τέσσερις, αν θέλουμε να είμαστε ασφαλείς για το αποτέλεσμα και να περάσουμε τις εξετάσεις για το Lower. Στο κάτω-κάτω, και τα δύο αυτά παιδιά τα στείλαμε στην ακριβότερη σχολή ξένων γλωσσών της Ευρώπης: στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Γνωρίζαμε από την πρώτη στιγμή το κόστος της επένδυσης. Ας μην επαναλάβουμε, λοιπόν, το λάθος που έγινε εις βάρος του Ανδρουλάκη...

Υποθέτω ότι σε αυτές τις γραμμές, πάνω-κάτω, θα κινήθηκαν οι σκέψεις του Νικόλα του Ανδρουλάκη, όταν έμαθε ο Θοδωρής Ζαγοράκης θα ήθελε να συνεχίσει την ατελείωτη εκδρομή του στην Ευρώπη, αλλά η ΝΔ δεν τον ήθελε για υποψήφιο, δεδομένης κιόλας της διαγραφής του προ τετραετίας, όταν μεταξύ ποδοσφαιρικών και πολιτικών πεποιθήσεων εκείνος διάλεξε τις πρώτες. Ο Νικόλας είναι και σοσιαλιστής, όπως ξέρουμε όλοι μας, επομένως προτάσσει το δίκιο του αδικημένου και του κατατρεγμένου. Πώς να επιτρέψει να χαθεί ένα τέτοιο κεφάλαιο για τη χώρα, επειδή κάποιοι ανόητοι στη ΝΔ δεν καταλαβαίνουν την αξία του; Και του έκανε τη βολιδοσκόπηση για το ευρωψηφοδέλτιο του ΠαΣοΚ. Σιγά τη διαφορά, στο κάτω-κάτω! Ολοι ΠαΣοΚ είμαστε, δυστυχώς. Σε διαφορετικό βαθμό ο καθένας, όλοι μας όμως.

Μακάρι η μεγάλη οικογένεια του ΠαΣοΚ να ανοίξει την αγκαλιά της στον Θοδωρή Ζαγοράκη, μακάρι να είναι υποψήφιος και, κυρίως, μακάρι να επανεκλεγεί! Μια θριαμβευτική τρίτη θητεία θα ήταν μια σοβαρή αφορμή για να προβληματιστούμε σοβαρά για την ποιότητα της εκπροσώπησης της χώρας στο ΕΚ. Εφόσον η εκλογική περιφέρεια ταυτίζεται με το σύνολο της επικρατείας, ο υποψήφιος θα πρέπει να είναι και πανελληνίως πασίγνωστος και ικανός για τη δουλειά. Κατά κανόνα, στην Ελλάδα, αυτά τα δύο συνιστούν αντίφαση. Σπανίως πετυχαίνει ο συνδυασμός, γι' αυτό και τα ψηφοδέλτια έχουν χαρακτήρα πολυσυλλεκτικό.

Σουπερμάρκετ, για να βρίσκει κάτι ο καθένας. Ειδικά σε αυτό της ΝΔ, αν πιστέψουμε σχετικά δημοσιεύματα και πληροφορίες. Από τα ονόματα που διαβάζω, λ.χ., καταλαβαίνω ότι η σύνθεση του ψηφοδελτίου ικανοποιεί συγχρόνως πολλές ανάγκες, όπως η ανταμοιβή σε ατυχήσαντα κυβερνητικά στελέχη που αξίζουν δεύτερη ευκαιρία (Γ. Αμυράς), στήριξη της ευαίσθητης κοινωνικής ομάδας των Πασόκων (Εύη Χριστοφιλοπούλου, Β. Πατουλίδου, Π. Δήμας) ή ακόμη και ανάγκες κοινωνικής πολιτικής και στήριξης των αδυνάμων (Μ. Κεφαλογιάννης).

Πάντως, επειδή θέλω να είμαι εντάξει απέναντι σας, δηλώνω από τώρα ότι, εις ένδειξη διαμαρτυρίας για την ποιότητα του ευρωψηφοδελτίου της ΝΔ, σκοπεύω να δώσω έναν σταυρό στην κυρία Πίστη Κρυσταλλίδου και έναν άλλον στην κυρία Μαρία-Ωραιοζήλη Κουτσουπιά, εφόσον βεβαίως είναι και οι δύο κυρίες υποψήφιες. Το λέω από τώρα! Δεν τις γνωρίζω, μου αρκούν τα ονόματά τους για να εμπνέομαι.

ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΜΕΤΡΟ
Θα συμβούλευα να μην προεξοφλούμε τη συμμετοχή των «Δημοκρατών» του Ανδρέα Λοβέρδου στις ευρωεκλογές. Σοβαροί παράγοντες της ΝΔ υποστηρίζουν ότι η υποψηφιότητά του κόβει κυρίως από τη ΝΔ και ότι απώτερος σκοπός του είναι η μεταγραφή του στη ΝΔ μέσω αυτού του είδους της πίεσης. Απίθανο δεν το βρίσκω, ούτε βέβαια αθέμιτο. Γιατί όχι, θα έλεγα. Αν θέλουν τα παιδιά, εμάς τι λόγος μας πέφτει; Ομως, πόσο ΠαΣοΚ μπορεί πια να αντέξει η ΝΔ; Το ΠαΣοΚ, όπως και το κεμπάπ, τρώγεται με μέτρο.

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Πολυμέσα

Cookies make it easier for us to provide you with our services. With the usage of our services you permit us to use cookies.
Ok Decline