Ο πρόεδρος της Γαλλίας πιστεύει ότι «η Ρωσία έχει εξελιχθεί σε διαρκή δύναμη αποσταθεροποίησης και εν δυνάμει απειλή για πολλούς από μας στην Ευρωπη» -
ΟΒλαντίμιρ Πούτιν είναι «αρπακτικό, ένα τέρας στις πόρτες μας» που «χρειάζεται να συνεχίσει να τρώει» για την «επιβίωσή του», προειδοποιεί ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν ζητώντας από τους Ευρωπαίους να μην είναι αφελείς μπροστά σε μία Ρωσία που θα είναι «διαρκώς μία αποσταθεροποιητική δύναμη».
«Από το 2007-2008 (όταν η Ρωσία εισέβαλε στην Γεωργία), ο πρόεδρος Πούτιν σπανίως τήρησε τις δεσμεύσεις του. Υπήρξε διαρκώς μία δύναμη αποσταθεροποίησης. Και επιδίωξε την αναθεώρηση του συνοριακού καθεστώτος για να επεκτείνει την δύναμή του», δήλωσε ο Εμανουέλ Μακρόν σε συνέντευξή του στο δίκτυο LCI.
Ο πρόεδρος της Γαλλίας πιστεύει ότι «η Ρωσία έχει εξελιχθεί σε διαρκή δύναμη αποσταθεροποίησης και εν δυνάμει απειλή για πολλούς από μας».
«Μία χώρα που επενδύει 40% του προϋπολογισμού της σε τέτοιο (πολεμικό) εξοπλισμό, που κίνησε έναν στρατό άνω του 1,3 εκατομμυρίου ανθρώπων, δεν θα γίνει κράτος ειρήνης και ανοικτό δημοκρατικό σύστημα από την μία μέρα στην άλλη», προειδοποίησε.
«Κατά συνέπεια, και για την ίδια του την επιβίωση, (ο Πούτιν) έχει ανάγκη να συνεχίσει να τρώει. Αυτό. Και άρα είναι αρπακτικό, είναι ένα τέρας στις πόρτες μας. Δεν λέω ότι αύριο είναι η σειρά της Γαλλίας να δεχθεί επίθεση, αλλά επιτέλους αποτελεί απειλή για τους Ευρωπαίους (...) και δεν πρέπει να είμαστε αφελείς», είπε.
Σε άλλη συνέντευξή του στο δίκτυο NBC News, ο Εμανουέλ Μακρόν δεν έκρυψε την απαισιοδοξία του για την δυνατότητα επίτευξης ειρηνευτικής συμφωνίας.
«Οταν κοιτάζω την κατάσταση και τα γεγονότα, δεν βλέπω τον πρόεδρο Πούτιν να θέλει την ειρήνη τώρα, αλλά ίσως και να είμαι υπερβολικά απαισιόδοξος».
Η στάση του Αμερικανού προέδρου παρουσιάζει σημαντικές αντιφάσεις. Από τη μία υποστηρίζει ότι δεν επιδιώκει απλές εκεχειρίες, αλλά οριστικές λύσεις. Από την άλλη, έχει πολλές φορές... πανηγυρίσει για «πλήρη και συνολική εκεχειρία», όπως στην περίπτωση Ινδίας - Πακιστάν και Ισραήλ - Ιράν, γεγονός που έρχεται σε αντίθεση με το δικό του αφήγημα.
Η συνέχιση των συγκρούσεων στην Ουκρανία και τη Γάζα καθιστά εμφανές ότι η διπλωματική στρατηγική του Τραμπ στηρίζεται κυρίως στην επικοινωνιακή προβολή και λιγότερο σε μόνιμες λύσεις. Παρά τις αμφιβολίες, ο ίδιος εξακολουθεί να παρουσιάζεται ως ο ηγέτης που μπορεί να φέρει ειρήνη σε διεθνείς κρίσεις και να διεκδικεί ρόλο «ειρηνοποιού» σε παγκόσμιο επίπεδο.
Η εξέλιξη της ουκρανικής σύγκρουσης θα κρίνει αν ο πρόεδρος των ΗΠΑ μπορεί να πετύχει τη μεγάλη διπλωματική νίκη που διακηρύσσει ή αν πρόκειται για ακόμη μια υπερβολή στο αφήγημα που συνοδεύει την πολιτική του στρατηγική.